Jak być pewnym siebie

Być pewnym siebie to ufać swoim możliwościom i jednocześnie godzić się z własnymi wadami. Dzięki temu działasz w zgodzie ze sobą, nawet gdy pojawia się lęk i niepewność. To nie jest dar dla wybranych, ale umiejętność, którą można rozwijać poprzez pracę nad przekonaniami, naukę asertywności i stopniowe wychodzenie poza strefę komfortu. Prawdziwa pewność siebie nie oznacza braku strachu, ale wiarę, że poradzisz sobie z każdym skutkiem swoich decyzji.

W świecie pełnym idealnych zdjęć i historii w mediach społecznościowych budowanie prawdziwej pewności siebie jest trudne, ale konieczne, jeśli chcesz zadbać o zdrowie psychiczne. Ten proces zaczyna się w środku, w Twoim myśleniu o sobie, a później widać go w sposobie mówienia, poruszania się i kontaktu z innymi ludźmi. Lepsze zrozumienie działania własnej psychiki to pierwszy krok, by przestać być swoim największym wrogiem i zacząć być swoim sprzymierzeńcem.

Czym jest pewność siebie?

Różnice między pewnością siebie a wysoką samooceną

Te dwa pojęcia często się myli, ale znaczą coś innego. Pewność siebie (self-confidence) dotyczy wiary we własne umiejętności i w to, że poradzisz sobie w konkretnych sytuacjach. Możesz być pewny siebie jako kierowca czy programista, a jednocześnie mieć ogólnie niskie zdanie o sobie. To głównie zaufanie do swojego działania i wpływu na otoczenie.

Wysoka samoocena (self-esteem) to natomiast poczucie, że jesteś wartościowy jako człowiek, niezależnie od sukcesów i porażek. To wewnętrzny głos, który mówi: „jestem wystarczający taki, jaki jestem”. Trwała pewność siebie opiera się na połączeniu obu tych obszarów. Jeśli skupiasz się tylko na umiejętnościach, Twoja pewność siebie łatwo załamie się pod wpływem krytyki. Gdy dbasz i o kompetencje, i o poczucie własnej wartości, znacznie łatwiej znosisz życiowe trudności.

Mity i fakty dotyczące pewności siebie

Częsty mit mówi, że z pewnością siebie trzeba się urodzić. W rzeczywistości to cecha, którą można ćwiczyć jak mięśnie. Wiele osób, które dziś wydają się bardzo pewne siebie, kiedyś były nieśmiałe i pełne lęków. Innym mitem jest utożsamianie pewności siebie z głośnym zachowaniem i dominacją. Prawdziwa pewność siebie bywa spokojna – osoba, która zna swoją wartość, nie musi ciągle tego udowadniać.

Prawdą jest za to, że pewność siebie zależy od sytuacji. Nawet charyzmatyczni liderzy mogą czuć się zagubieni w nowych warunkach. Celem nie jest całkowite pozbycie się stresu, lecz inne podejście do niego. Zamiast traktować drżenie rąk jako sygnał, by uciekać, osoby pewne siebie widzą w tym oznakę mobilizacji do działania. Rozumieją, że dyskomfort to naturalna część rozwoju.

Jakie są przyczyny braku pewności siebie?

Wpływ wychowania i dzieciństwa

Pierwsze lata życia bardzo silnie wpływają na to, jak myślimy o sobie w dorosłości. Jeśli w dzieciństwie często nas krytykowano, a nasze sukcesy były ignorowane, mogliśmy nabrać przekonania, że musimy być idealni, żeby zasłużyć na akceptację. Lęk przed błędem często bierze się z bardzo wysokich wymagań stawianych przez rodziców lub nauczycieli, którzy zamiast wspierać ciekawość, karali za każde potknięcie.

Także nadmierna opieka dorosłych może osłabić pewność siebie. Jeśli rodzice robili za nas większość trudniejszych rzeczy, nie mieliśmy szansy sprawdzić się w praktyce i zbudować poczucia wpływu. Dziecko, które nie ma okazji samodzielnie rozwiązywać problemów, w dorosłym życiu może podświadomie czuć, że bez czyjejś pomocy sobie nie poradzi. Zauważenie tych dziecięcych schematów pomaga zacząć je zmieniać i oddzielić dawny głos rodzica od własnego zdania o sobie.

Rola doświadczeń życiowych

Porażki zawodowe, trudne rozstania czy odrzucenie przez rówieśników mogą mocno nadszarpnąć pewność siebie. Każde takie doświadczenie zostawia ślad i buduje system „ostrzegawczy” przed kolejnym bólem. Jeśli ktoś przeżył mobbing w pracy czy toksyczny związek, jego mózg może wejść w tryb obronny i traktować każdą nową okazję jak potencjalne zagrożenie.

Kluczowe jest to, jak interpretujemy te zdarzenia. Osoby o niskiej pewności siebie biorą porażki bardzo do siebie: „nie wyszło, bo jestem beznadziejny”. Pomocne jest patrzenie na trudne sytuacje jak na lekcje, a nie ostateczne oceny. Każdy kryzys zawiera informację o tym, co warto zmienić lub jakie granice lepiej chronić w przyszłości.

Znaczenie wewnętrznego krytyka

Wewnętrzny krytyk to głos w głowie mówiący: „nie nadajesz się”, „ośmieszysz się”, „inni są lepsi”. Dawniej miał pomagać nam przetrwać w grupie, dziś jednak często tylko blokuje działania. Silny, negatywny monolog wewnętrzny ma duży związek z brakiem pewności siebie i sprawia, że ciągle kwestionujemy swoje możliwości.

Taki krytyk żyje z porównań i wyolbrzymiania lęków. Przypisuje nam złe intencje, których nie mamy, albo zakłada najgorszy możliwy scenariusz, który zwykle się nie spełnia. Celem nie jest całkowite uciszenie tego głosu, ale zrozumienie, że to tylko myśl, a nie fakt. Świadomość, że wewnętrzny krytyk istnieje, jest pierwszym krokiem, by przestał decydować za nas.

Co wzmacnia i utrudnia bycie pewnym siebie?

Czynniki wspierające poczucie własnej wartości

Podstawą pewności siebie jest akceptacja samego siebie. Gdy przestajesz walczyć ze swoimi słabościami, a zaczynasz je rozumieć, odzyskujesz energię, którą wcześniej zużywałeś na ukrywanie niedoskonałości. Bardzo pomaga też wspierające otoczenie – ludzie, którzy wierzą w Ciebie, nawet gdy Ty sam w siebie wątpisz. Ich pozytywne reakcje ułatwiają przyjęcie obrazu siebie jako osoby wartościowej i kompetentnej.

Duże znaczenie ma także dbanie o własne potrzeby i umiejętność stawiania granic. Gdy szanujesz swój czas i energię, wysyłasz sobie sygnał: „jestem ważny”. Regularne realizowanie nawet małych zadań buduje poczucie skuteczności. Każda przeczytana książka, ukończony kurs czy zrobiony trening to dowód, że potrafisz dotrzymywać słowa danego sobie, co mocno wzmacnia wiarę w siebie.

Negatywna pewność siebie i powiązania z narcyzmem

Zdrową pewność siebie warto odróżnić od jej wypaczonej formy, która często kojarzy się z narcyzmem. Osoba zdrowo pewna siebie zna swoją wartość, ale nie musi poniżać innych. Z kolei negatywna „pewność siebie” opiera się na arogancji i potrzebie wygrywania za wszelką cenę. Pod tą maską zwykle kryje się silny lęk i poczucie bycia gorszym.

Narcyzm wiąże się z brakiem empatii i traktowaniem innych ludzi przedmiotowo, tylko jako narzędzia do osiągania własnych celów. Taka osoba opiera swoje poczucie wartości na pochwałach z zewnątrz. Gdy brakuje podziwu, jej „pewność” szybko się rozsypuje. Zdrowa pewność siebie jest stabilna – nie wymaga nieustannych komplementów i pozwala otwarcie przyznać się do błędu.

Dlaczego warto budować pewność siebie?

Korzyści dla życia osobistego

Pewność siebie ma duży wpływ na ogólną satysfakcję z życia. Osoby, które wierzą w siebie, rzadziej zmagają się z silnym lękiem czy długotrwałym smutkiem, bo czują, że coś od nich zależy. Dzięki temu łatwiej podejmują decyzje zgodne z własnymi wartościami, a nie tylko z oczekiwaniami otoczenia. Życie w zgodzie ze sobą daje wewnętrzny spokój i poczucie sensu.

W życiu prywatnym pewność siebie pomaga też w lepszym radzeniu sobie z emocjami. Zamiast tłumić uczucia ze strachu przed reakcją innych, potrafisz powiedzieć, co czujesz, w spokojny i jasny sposób. To buduje bliższe i bardziej szczere relacje, w których nie musisz grać roli. Przestajesz się ciągle zastanawiać: „co oni o mnie pomyślą?”, a zaczynasz skupiać się na tym, co dla Ciebie ważne.

Pewność siebie a relacje społeczne i zawodowe

W kontaktach z ludźmi pewność siebie przyciąga innych. Zwykle ufamy osobom, które same sobie ufają. To ułatwia poznawanie nowych osób, budowanie autorytetu i negocjowanie korzystnych warunków w różnych sytuacjach. Osoba pewna siebie potrafi jasno komunikować swoje potrzeby, co zmniejsza liczbę nieporozumień i tłumionej frustracji.

W pracy pewność siebie często ma większe znaczenie niż same umiejętności techniczne. To ona pozwala poprosić o podwyżkę, zgłosić się na wyższe stanowisko czy bronić swoich pomysłów. Pracodawcy cenią ludzi, którzy potrafią wziąć odpowiedzialność i nie boją się podejmować decyzji. Pewność siebie pomaga też przyjmować uwagi w pracy jako wskazówki do rozwoju, a nie osobisty atak.

Poziom odwagi i podejmowanie wyzwań

Bez pewności siebie świat ogranicza się do znanych i bezpiecznych, ale często nudnych schematów. Rozwijanie wiary w siebie poszerza możliwości – to, co kiedyś wydawało się „nierealne”, staje się po prostu kolejnym zadaniem. Odwaga to nie brak strachu, tylko działanie pomimo strachu. Im bardziej wierzysz w siebie, tym rzadziej lęk Cię blokuje przy nowych wyzwaniach, jak zmiana pracy czy wyjazd za granicę.

Podejmowanie wyzwań dodatkowo wzmacnia pewność siebie i tworzy pozytywne koło: im więcej prób, tym więcej wiary we własne siły. Nawet jeśli coś się nie uda, już sam fakt, że spróbowałeś, rozwija Twój charakter. Uczysz się, że porażka nie przekreśla Ciebie jako osoby, ale daje nową wiedzę. Dzięki temu stajesz się bardziej elastyczny i odporny na stres, co ma ogromne znaczenie w szybko zmieniającej się rzeczywistości.

Skuteczne sposoby na budowanie pewności siebie

Otaczaj się pozytywnymi i wspierającymi osobami

Mówi się, że jesteśmy średnią pięciu osób, z którymi spędzamy najwięcej czasu. Jeśli Twoje najbliższe otoczenie to ludzie wiecznie niezadowoleni, krytyczni i zniechęcający, będzie Ci bardzo trudno rozwinąć pewność siebie. Takie relacje działają jak ciężar, który ciągnie Cię w dół. Dlatego ważne jest świadome wybieranie ludzi, z którymi spędzasz czas – takich, którzy dodają sił, inspirują i wierzą, że możesz się rozwijać.

Warto szukać osób, które osiągnęły coś, czego Ty pragniesz, i które chętnie dzielą się swoim doświadczeniem. Grupa wsparcia czy mentor potrafią bardzo przyspieszyć zmiany. Gdy widzisz, że inni szczerze wierzą w Twój potencjał, łatwiej samemu w niego uwierzyć. Zdrowe relacje to takie, w których możesz być sobą, popełniać błędy i nadal czuć się wartościowy.

Cele i małe sukcesy: jak je świadomie osiągać

Wielkie plany mogą przytłaczać i zniechęcać, dlatego lepiej jest dzielić je na małe kroki. Ustalaj konkretne, małe zadania zamiast jednego ogromnego celu. Każde wykonane zadanie daje Twojemu mózgowi sygnał: „udało mi się, potrafię to zrobić”. W ten sposób stopniowo budujesz zaufanie do siebie, które później pozwala zmierzyć się z większymi wyzwaniami.

Dobrze jest też świadomie świętować nawet drobne osiągnięcia. Mamy skłonność, by szybko o nich zapominać i od razu myśleć o kolejnych problemach. Zatrzymaj się na moment i doceń to, co już zrobiłeś. Pomaga w tym „dziennik sukcesów” – codziennie zapisz trzy rzeczy, które Ci się udały, choćby małe. Po kilku tygodniach zaczniesz wyraźniej widzieć swoje mocne strony, a Twoja pewność siebie wzrośnie.

Unikaj porównań i rywalizacji z innymi

Porównywanie się do innych niemal zawsze prowadzi do frustracji. Zawsze znajdzie się ktoś młodszy, bogatszy czy bardziej utalentowany. Problem w tym, że zwykle porównujesz swoje wnętrze – z wszystkimi wątpliwościami – do cudzego zewnętrznego obrazu, często podrasowanego na potrzeby mediów społecznościowych. To nierówne porównanie, które z góry skazuje Cię na przegraną.

Najlepiej jest porównywać się tylko z samym sobą z przeszłości. Zwracaj uwagę na to, czego nauczyłeś się w ciągu ostatniego roku, miesiąca czy tygodnia. Każdy startuje z innego poziomu i ma inne przeszkody do pokonania. Gdy przestajesz oglądać się na innych, a skupiasz się na własnej drodze, zyskujesz energię potrzebną do budowania życia na własnych zasadach.

Techniki pracy z wewnętrznym krytykiem

By osłabić wewnętrznego krytyka, można skorzystać z prostej techniki nadawania mu postaci. Daj mu imię, wyobraź sobie jego wygląd – może przypominać marudnego sąsiada albo surowego nauczyciela. Gdy w głowie pojawia się myśl: „znowu zawalisz”, powiedz sobie: „to tylko mój krytyk się odezwał”. Taki dystans pomaga nie traktować jego słów jak prawdy absolutnej.

Następny krok to kwestionowanie tego, co mówi. Zadaj sobie pytania: „jakie mam dowody, że to prawda?”, „co powiedziałbym przyjacielowi, który myśli o sobie w ten sposób?”. Zazwyczaj wobec innych jesteśmy o wiele łagodniejsi niż wobec siebie. Nauka samowspółczucia (self-compassion) polega na tym, by traktować siebie tak, jak traktujemy kogoś bliskiego – z życzliwością, a nie z pogardą.

Wpływ autentycznego ubioru i zadbanego wizerunku

Choć pewność siebie pochodzi głównie z wnętrza, wygląd może ją wspierać. Nie chodzi o ślepe kopiowanie trendów, ale o takie ubrania, w których czujesz się sobą i jest Ci wygodnie. To, co zakładasz, wpływa na Twoje myślenie – badania nazywają to „enclothed cognition”. Ulubiona koszula czy buty mogą sprawić, że poczujesz się pewniej na spotkaniu czy rozmowie kwalifikacyjnej.

Dbanie o wygląd to także wyraz szacunku do siebie. Podstawowa higiena, fryzura, ruch i troska o zdrowie fizyczne wysyłają sobie komunikat: „jestem dla siebie ważny”. Kiedy patrzysz w lustro i ogólnie lubisz to, co widzisz (mimo niedoskonałości), Twoja pewność siebie rośnie. Pamiętaj jednak, żeby Twój styl był zgodny z Tobą – udawanie kogoś innego na dłuższą metę obniży Twoje poczucie wartości.

Jak być pewnym siebie w praktyce?

Dbaj o mowę ciała: postawa, kontakt wzrokowy i mimika

Ciało i umysł silnie na siebie wpływają. Możesz poprawić swoje samopoczucie, zmieniając sposób, w jaki trzymasz ciało. Wyprostuj plecy, otwórz klatkę piersiową, unieś głowę. Unikanie skulonej postawy sprawia, że wyglądasz i czujesz się bardziej pewnie, a poziom stresu może się obniżyć. Ćwiczenie „mocnych pozycji” przed trudną sytuacją potrafi realnie dodać odwagi.

Kontakt wzrokowy ma ogromne znaczenie w budowaniu zaufania. Nie chodzi o wpatrywanie się jak w przesłuchaniu, ale o utrzymywanie spojrzenia przez większość rozmowy. Do tego naturalny uśmiech – Twoja twarz nie tylko wysyła sygnał otwartości innym, ale także wpływa na Twój własny nastrój. Świadome korzystanie z mowy ciała to szybki sposób, by poczuć się pewniej „tu i teraz”.

Asertywna komunikacja w codziennych sytuacjach

Asertywność to umiejętność mówienia tego, co myślisz i czujesz, w sposób jasny i spokojny, z szacunkiem dla siebie i dla innych. To środek między uległością a agresją. Pewność siebie w praktyce oznacza, że potrafisz powiedzieć „nie”, gdy czyjaś prośba narusza Twoje granice albo koliduje z Twoimi planami – i nie masz z tego powodu poczucia winy.

W rozmowach używaj komunikatów „ja”, na przykład: „Czuję się pomijany, gdy mi przerywasz”, zamiast: „Ty zawsze mi przerywasz”. Taki sposób mówienia mniej atakuje drugą stronę i otwiera drogę do rozwiązania problemu. Warto ćwiczyć asertywność w małych sytuacjach – przy zwrocie towaru, prośbie o zmianę stolika w restauracji czy wyrażeniu odmiennego zdania. Z czasem odwaga rośnie i łatwiej poradzić sobie w poważniejszych rozmowach.

Przygotowanie do trudnych sytuacji i wystąpień publicznych

Lęk przed wystąpieniami publicznymi jest bardzo częsty. Najlepszym sposobem, by go zmniejszyć, jest solidne przygotowanie. Im lepiej znasz materiał, tym mniejsze szanse, że stres Cię zablokuje. Przećwicz przemówienie na głos, nagraj się lub powtórz je przed lustrem. Zapamiętaj dobrze pierwsze zdania – to pomaga wejść w rytm i uspokoić się na początku.

Pomocna jest też wizualizacja. Wyobraź sobie dokładnie, jak wychodzisz na scenę, jak spokojnie mówisz, jak ludzie słuchają z zainteresowaniem. Twój mózg reaguje na taką wyobraźnię podobnie jak na prawdziwe wydarzenia, dzięki czemu w realnej sytuacji czujesz się pewniej, jakbyś już to robił wcześniej. Dobre przygotowanie bardzo zwiększa poczucie bezpieczeństwa podczas stresujących wystąpień.

Radzenie sobie z krytyką i negatywną opinią

Osoba pewna siebie wie, że opinia innych nie jest równa faktom. Gdy spotykasz się z krytyką, spróbuj najpierw ją przeanalizować, zamiast od razu brać do serca. Jeśli zawiera konkretne wskazówki, możesz potraktować ją jak darmową lekcję. Jeśli jest tylko złośliwym komentarzem bez podstaw, pamiętaj, że mówi więcej o osobie krytykującej niż o Tobie.

Warto nie przyjmować każdego zdania jak wyroku. Ludzie często przerzucają na innych swoje frustracje i lęki. Zastanów się: „czy ta osoba naprawdę zna się na tym, co ocenia?” Jeśli nie, jej słowa nie muszą wpływać na Twoje poczucie własnej wartości. Stabilna pewność siebie pozwala przyjąć feedback, wyciągnąć z niego to, co przydatne, i iść dalej bez wewnętrznego załamania.

Ćwiczenia wspierające rozwój pewności siebie

Codzienne praktyki i nawyki

Budowanie pewności siebie trwa długo – to bardziej długi bieg niż sprint. Warto wprowadzić do dnia małe zachowania, które Cię wzmacniają. Może to być krótka poranna afirmacja, ale oparta na realiach. Zamiast mówić: „jestem najlepszy na świecie”, powiedz: „daję sobie prawo do błędów i zrobię dzisiaj to, co w mojej mocy”. Taki przekaz jest wiarygodniejszy i łatwiejszy do przyjęcia.

Dobrym pomysłem jest też codzienne lekkie wychodzenie ze strefy komfortu. Zrób jedną małą rzecz, która trochę Cię stresuje – rozpocznij rozmowę z nową osobą, zgłoś swój pomysł na spotkaniu, zrób coś samemu, na co zwykle brakowało odwagi. Te drobne kroki z czasem mocno zmieniają obraz siebie. Zadbaj także o higienę cyfrową – ogranicz porównywanie się w mediach społecznościowych, a więcej czasu poświęcaj na działania, które Cię rozwijają.

Ćwiczenie asertywności w praktyce

Asertywność można ćwiczyć przez odgrywanie scenek. Jeśli czeka Cię trudna rozmowa, poproś kogoś zaufanego, by odegrał rolę drugiej osoby. Wypróbuj różne odpowiedzi, zwróć uwagę na ton głosu i postawę. Ćwiczeniem asertywności jest też przyjmowanie komplementów. Zamiast mówić „to nic takiego”, spróbuj po prostu powiedzieć „dziękuję”. Uczysz się w ten sposób przyjmować uznanie bez umniejszania sobie.

Pomocna bywa również technika „zdartej płyty”. Gdy ktoś mocno naciska, spokojnie powtarzaj swoje stanowisko, nie wchodząc w długie tłumaczenia. Na przykład: „Rozumiem, że to dla Ciebie ważne, ale nie mogę się na to zgodzić”. Nie musisz usprawiedliwiać każdej decyzji. Taka postawa wzmacnia poczucie sprawczości i szacunek do samego siebie.

Zarządzanie stresem w sytuacjach wymagających odwagi

Gdy stres narasta, skup się na oddechu. Prosta technika „oddechu pudełkowego” polega na tym, że przez 4 sekundy wdychasz powietrze, przez 4 sekundy je zatrzymujesz, przez 4 sekundy wydychasz, a potem znów robisz 4-sekundową przerwę. Kilka takich cykli pomaga uspokoić ciało, a wtedy myśli też stają się bardziej klarowne.

Możesz też spróbować inaczej nazwać swoje odczucia. Zamiast mówić: „boję się”, powiedz: „jestem podekscytowany”. Objawy fizyczne – szybsze serce, spocone dłonie – są podobne w lęku i w ekscytacji. Taka zmiana opisu sytuacji przesuwa Cię z pozycji obronnej w stronę działania, co bardzo pomaga w utrzymaniu pewności siebie.

Najczęstsze błędy podczas budowania pewności siebie

Sztuczna pewność siebie a autentyczność

Wiele osób rozumie hasło „udawaj, aż Ci się uda” w sposób szkodliwy. Zaczynają grać rolę kogoś, kim nie są, co rodzi napięcie i lęk przed „zdemaskowaniem”. Prawdziwa pewność siebie nie polega na udawaniu idealnego człowieka, ale na zgodzie na siebie takim, jakim się jest – z zaletami i wadami. Ludzie znacznie częściej cenią szczerość niż sztuczną perfekcję.

Sztuczna pewność siebie często jest głośna, wojownicza i nie dopuszcza innego zdania. To tylko maska, która przy pierwszej poważnej trudności może runąć. W budowaniu pewności siebie skup się na rzeczywistym obrazie siebie, a nie na wizerunku. Umiejętność przyznania się do błędu czy niewiedzy wymaga odwagi i daje głębsze poczucie własnej wartości niż ciągłe udawanie eksperta.

Unikanie nowych wyzwań przez lęk przed porażką

Dużym błędem jest czekanie, aż poczujesz się wystarczająco pewnie, żeby zacząć działać. Pewność siebie zwykle przychodzi dopiero w trakcie działania. Jeśli unikasz wyzwań, bo boisz się porażki, Twój mózg uczy się, że faktycznie „nie dasz rady”. Każde wycofanie dokłada kolejną cegiełkę do muru lęku.

Porażka to naturalny element nauki. Każdy, kto coś osiągnął, ma za sobą wiele nieudanych prób. Pomaga inna perspektywa: zamiast pytać „co będzie, jeśli się nie uda?”, zapytaj „czego się nauczę, jeśli spróbuję?”. Podejmowanie działania, nawet zakończone błędem, wzmacnia odporność psychiczną i buduje prawdziwą pewność siebie.

Nadmierna krytyka własnej osoby i perfekcjonizm

Perfekcjonizm często wynika z lęku przed oceną, a nie z chęci rozwoju. To jeden z głównych wrogów pewności siebie, bo ustawia poprzeczkę tak wysoko, że praktycznie nie da się jej dosięgnąć. W efekcie ciągle czujemy się „za mało”, niezależnie od osiągnięć. Nadmierna surowość wobec siebie odbiera radość i paraliżuje działanie.

Dobrym kierunkiem jest podejście „wystarczająco dobrze”. Pozwól sobie zacząć coś robić, nawet jeśli wiesz, że na początku będzie to dalekie od ideału. Błędy nie świadczą o Twojej wartości jako człowieka. Uczenie się odpuszczania i zgody na niedoskonałość sprawia, że paradoksalnie stajesz się skuteczniejszy i spokojniejszy, a Twoja pewność siebie rośnie.

Podsumowanie: Jak być pewnym siebie każdego dnia?

Najważniejsze zasady na drodze do większej pewności siebie

Pewność siebie nie jest czymś, co zdobywasz raz na zawsze. To proces i codzienna praca. Wymaga cierpliwości do siebie oraz zgody na to, że będą dni lepsze i gorsze. Ważne, by w trudniejszych momentach nie rezygnować z dobrych nawyków i nie oddawać steru wewnętrznemu krytykowi. Umiejętność podnoszenia się po upadkach jest tu ważniejsza niż seria samych sukcesów.

Pomocne jest również nastawienie na rozwój (growth mindset) opisane przez Carol Dweck. Jeśli wierzysz, że możesz rozwijać swoje umiejętności dzięki wysiłkowi i nauce, łatwiej Ci podchodzić do trudności jak do wyzwań, a nie zagrożeń. Zamiast bronić swojego ego, zaczynasz interesować się tym, czego możesz się nauczyć. Dbaj o ciekawość – siebie, ludzi i świata. Dzięki temu pewność siebie staje się coraz bardziej naturalna i pozwala Ci być sobą bez przepraszania za to, że jesteś.